Riga (Letland) 2015

Riga

Reisverslag stedentrip Riga/Letland

(6 t/m 9 maart 2015)

01-02Vrijdag 6 maart

Riga de hoofdstad van Letland. Een kleine 2 uur vliegen vanaf Eindhoven met Wizz-Air, de Hongaar met het paars-roze vliegtuig.

Er is altijd wel enig gedoe met online boeken en inchecken, maar dit keer wel wat heel erg teveel. Wij vinden het een vrij onvriendelijke gebruikerssite. Je kunt bijvoorbeeld een transfer vanaf het vliegveld naar de stad bijboeken. Nou, da’s handig nietwaar. Het kost ook nog eens een drol dus boeken die bus. Voor € 20, – gaan we met ons tweeën vrijdag heen en maandag terug. We hebben geboekt en betaald, maar mooi geen vouchers. De reisagent hierover gemaild en die zorgt ervoor dat wij vouchers krijgen. Ze zien er wat vreemd uit als we ze geprint hebben maar, het zal wel goed zijn. Volgend onderwerp: De auto. Kan ook via Wizz-Air. Dus we hebben geboekt en betaald en hier hebben we wel een voucher voor gekregen. Dit keer met instructie: “U belt 20 minuten van tevoren voordat u op de luchthaven bent en wij staan tegenover de vertrekhal en nemen uw auto over.” Ok. Zo zien we het graag.

Laatste vraag: “Waar stappen we in Riga uit de bus?” (want ons hotel staat niet op de opstaplijst). Die vraag mailen we even naar Wizz-Air headquaters. Nou het antwoord is precies zoals we ook al op de site gevonden hadden: “Vele stops, maar niet bij uw hotel.” Tja…..! We zoeken op Google Maps uit welk hotel met ‘drop-off stop’ in de buurt van ons hotel ligt en we noteren de te lopen route. Volgens Google Maps: 9 minuten over 850 meter. Moet te doen zijn voor onze afgetrainde body’s. Tot zover de theorie.

De praktijk: Bellen naar de ‘Valet Parking’ gaat snel. We hadden er alleen niet op gerekend dat ze het reserveringsnummer wilden weten. Niet te vinden. Enfin, “We zien u wel op de luchthaven over 25 minuten”. Als je niet bekend bent met vliegveld Eindhoven is het wat vreemd om de plek tegenover de vertrekhal te vinden. Weer bellen. ” U moet op nr. 61 zijn.” Zet dat dan verdomme op die voucher nietwaar!? Maar, de zeer behulpzame man op nr. 61 kan op onze naam en/of kenteken niets vinden. Uiteindelijk blijkt dat we daar helemaal niet hadden moeten zijn, maar ergens op een parkeerplaats. Helaas staat ook dat niet op de voucher zoals wij die hebben. Maar voor € 15, – extra was alles opgelost en doen zij wat ze moeten doen en wij kunnen vertrekken. We kunnen ook alsnog naar de parkeerplek rijden (scheelt weer € 15,-) maar daar hebben we even geen zin meer in.

De veiligheidscontrole op Eindhoven is zeer grondig. Ze willen zelfs dat ik alle fotospullen (video- en fotocamera’s met toebehoren) stuk voor stuk ga uitstallen. Nou dat moet maar even niet. De tas kan open, je kunt kijken maar alles blijft erin. Verder is het check, check, dubbel check en triple check. Het vliegtuig is verder prima en de piloot mist geen enkele afslag en vliegt stipt op tijd. In Riga is het mistroostig weer. Het is hier een uurtje later. De koffer is er snel. Buiten staat een minibus met de te verwachten uiterlijke kenmerken. Helaas is voor de chauffeur onze mooie voucher volstrekt onbekend en lijkt het erop dat we niet mee gaan. Lullen als Brugman helpt in eerste instantie niets. Hij heeft zijn instructies en helaas pindakaas: “De voucher moet er anders uitzien. Jullie gaan niet mee! Ga maar naar de Airport Info Desk.” Dat doen we. Twee uiterst behulpzame meiden gaan mee naar de weigerende chauffeur. Hij blijft volharden. De Info Deskmeiden stellen voor dat wij ‘gewoon’ met de gewone bus gaan. Voor € 1,50! zijn we dan ook in de stad. Ik pak mijn telefoon en nadat ik me aangemeld heb op de gratis Wi-Fi van de minibus, laat ik de mail zien met de te printen vouchers. Hij krijgt met ons te doen en leest de voucher nog eens helemaal door. Hij ziet dat het een visa versa voucher is en besluit dat, als hij er nog eentje krijgt, dat we dan mee mogen. Geen probleem we hebben er 4 uitgeprint! Pffffff……! En dan te bedenken dat we maandag terug moeten… Weer hetzelfde gelazer??? Ik stuur straks gelijk een mail naar de reisagent. Misschien kan die wat doen. Uiteindelijk zijn we even na 18.30 uur in het hotel (Nederlandse tijd 17.30 uur) anderhalf uur na landing. Dat valt nog mee.

Het hotel ligt aan een eenrichtingsweg met grote oude gebouwen en bestaat uit aan elkaar gekoppelde grote oude gebouwen. Het geheel heeft een zeer chique entree en een fraaie lobby. Klein in vergelijking met wat je zou verwachten, maar goed ogend. Gelukkig gaat hier alles goed en hebben we een kamer op de 2e verdieping die later gewoon de 1e verdieping blijkt te zijn. Er is geen ‘0’ ofwel geen begane grond. Dat is ‘1’. We hebben dat al eens eerder mee gemaakt, maar ik weet niet meer waar. China misschien maar daar hebben ze geen ‘13e’ etage.

01-08We lopen nog even een blokje om, vinden een ‘shoppingmall’ die nog open is en bekijken eens wat hier zoal te koop is. Buiten valt er natte sneeuw en is het niet echt aangenaam. Het lijkt een stad met heel veel enorm grote oude gebouwen, waarin heel veel appartementen zijn gevestigd. Alle gebouwen zijn enigszins anders en versierd met bouwsels uit de tijd dat arbeidsloon nog niet de hoofdmoot van de kosten uitmaakte. Mooi. Gedecoreerd, versierd met de stempel van de architect.

Morgen maar eens in de oude stad kijken met allerlei kleine straatjes. Voor vandaag is het wel mooi gewest. De hotelkamer is behoorlijk ruim, hoog plafond en alles is er. Nu alleen nog het bed testen. Vanuit bed kijken we nog even tv en tijdens het zappen blijkt dat ‘The Voice’ op tv is. Precies dezelfde uitvoering, alleen een andere taal: Letlands.

Zaterdag 7 maart

IMG_1696Ontbijten op 7 hoog. Het ontbijtbuffet stelt niet heel veel voor. Er is een mand met halve sneetjes bruin brood wat bij nader inzien geen brood is. Wat het wel is wordt niet duidelijk, maar smakelijk is het niet. Er zijn stukken koek, witte broodjes, dunne yoghurt en stevige koffie en nog wat allerhande zaken die je normaliter bij een ontbijt aantreft. Het is redelijk, maar beperkt. Warme worstjes met aardappelen heeft niet echt onze voorkeur evenmin de 2 soorten aardappelsalades. Maar goed er zijn blijkbaar hele volksstammen op de wereld die graag een stevige warme maaltijd als ontbijt willen hebben. In Arabische landen en in China kun je wat dat betreft ook je hart ophalen. Drie meisjes lopen hun benen uit hun r.., want de keuken is blijkbaar een eindje lopen. Alles komt in kleine hoeveelheden en het eten is telkens rap op.

Bij de receptie boeken we de ‘sightseeing hop-on hop-off bus’. http://citytour.lv/en/ Deze stopt voor de deur. We zijn de enige! Het is niet zo duur, maar of dit nu een goede keuze is….. Tja, onwetendheid kost altijd geld. We zien in ieder geval iets en stappen uit bij de markthallen. De hallen zijn gebouwd als hangars voor Zeppelins. Nu biedt iedere hal volop ruimte aan vaste stallen met in iedere hal specifieke afdelingen zoals groente, vis, vlees etc. Buiten de hallen is er ook volop handel en lopen we daar eerst wat rond. Daarna lopen we langs de rivier terug naar het ‘centrale citybuspoint’ en gaan we daar het oude stadsgedeelte in. We sjouwen wat door straatjes, drinken een uitstekende cappuccino en volgen de routekaart door de stad langs wat ‘Must-See-items’. In de ochtend hebben we redelijk weer, maar ’s middags wordt het aardig fris. Aangezien de ‘citybus’ 15.00 uur als laatste vertrekuur heeft voor zijn rondje door de stad, besluiten we gewoon terug te lopen naar het hotel. Het is een eindje maar goed te doen. Eerst even bijkomen op de kamer en dan zien waar we wat kunnen gaan eten. Het is de buurman geworden. Een piepklein restaurantje naast het hotel. Voor € 27, – (2 pers.): een flinke salade vooraf, gevolgd door een gevuld kipfilet (kaas en walnoten), gebakken piepers en koffie toe. Smakelijk en lekker dichtbij.

Zondag 8 maart

IMG_1834We stappen uit de citytourbus bij de bibliotheek aan de andere kant van de rivier. Eigenlijk met de bedoeling om te gaan kijken bij het uitzichtpunt. Maar het indrukwekkende bouwwerk is magnetisch, het trekt aan je en we gaan kijken. De hoofdingang is gesloten, want de vertegenwoordigers van de EU vergaderen daar normaliter (afgelopen vrijdag en zaterdag). Ondanks het feit dat het zondag is, is het gebouw toch toegankelijk via een zijingang. We gaan naar binnen en wat er dan allemaal gebeurt, hadden we van tevoren niet ingeschat. Een bewaker verwijst ons via een gangetje naar een garderoberuimte. Daar moeten we onze spullen achterlaten. De garderoberuimte heeft vele kastjes net als een fitnessschool. Je spullen erin, een euro statiegeld in het slot en de sleutel neem je mee. Verder zijn er deze zondag wel 4 garderobe dames. Deze nemen gratis je jas aan en daarvoor in de plaats krijg je een metalen plaatje met een nummer. In de kamer ernaast zitten 2 mannen en die verstrekken je op vertoon van je ID-pas, een bezoekerspasje. We melden ons met camera’s en bezoekerspasje om de nek bij de eerder genoemde bewaker en we mogen naar binnen. Echter alleen van de 3e t/m de 8ste verdieping. Het is een enorm gebouw. Schitterend afgewerkt met licht hout, veel glas en RVS alleen minder ramen dan verwacht. We starten via de lift op 8e etage. Hier is het meeste afgesloten. Op de 7e hebben we meer geluk. Het blijkt de ruimte met leesvoer voor kinderen te zijn. Er zijn kinderen aan het lezen en aan het werk en er zijn een paar ouders. Het is wel zondagochtend! En we kunnen hier genieten van een fantastisch uitzicht over de rivier en Riga. Op de 6e kunnen we ook naar buiten kijken. Hier is minder activiteit. Op alle verdiepingen is het gedeelte met de echte boeken afgesloten. Naar mate we afdalen: 5, 4, 3 worden de verdiepingen steeds groter. Een enorme vide geeft een blik naar de begane grond en de diepte is enorm. Her en der een is er een kleine tentoonstelling. Het gebouw is hypermodern. Ook op zondag wordt op de 4e door vele mensen gestudeerd of anders gewerkt. Op de begane grond krijgen we onze jassen weer netjes terug en staan we weer buiten en kijken elkaar van: “Goh”, dat was een verrassing!

Het is vandaag Internationale Vrouwendag en hier in Riga lopen heel veel vrouwen met 1 of meerdere bloemen of boeketten. En mannen met bloemen onderweg naar vrouwen. Mooie boeketten maken ze alleen in Nederland geloof ik.

20150308_135128Het uitzichtpunt aan de andere kant blijkt er helemaal niet te zijn. We lopen de brug over en gaan het oude centrum in. Eerst maar kijken of er een winkelcentrum open is. Dat is er, het is open en bloedheet binnen. Veel kleding van dure merken. Ik scoor voor weinig geld een paar leuke schoenen en dan gaan we er gauw weer uit. Te warm! We sjouwen wat dor kleinen straatjes tot we trek krijgen. We stappen een restaurant binnen wat gespecialiseerd blijkt te zijn in de Italiaanse keuken. Nou en dat het zeker! We eten vervolgens uitstekend in een zeer bijzonder en gezellig ingerichte kamer/ruimte. En ook hier weer voor verrassend weinig geld.

We sjouwen verder door de stad, gaan met de lift (tegen betaling) in een kerktoren naar 70 meter hoogte. We bewonderen het uitzicht. Het is ondertussen behoorlijk zonnig geworden en daardoor ziet alles er een stuk vriendelijker uit. Eenmaal terug beneden gaan we nog even bij de 3 gebroeders kijken. Dit zijn 3 huizen uit lang vervlogen tijden te beginnen in de 14e eeuw. Daarna weten we eigenlijk niet goed meer waarheen we nog zullen gaan. Het wordt een van de vele koffiebarretjes.

Daarna lopen we terug naar het hotel. Morgen nog wat winkels in de buurt bekijken en dan zien dat we weer op het vliegveld komen.

 

Maandag 9 maart

20150308_152036Na een laat ontbijt gooien we onze spullen in de koffer. Deze kunnen we beneden neerzetten in een ruimte die afgesloten kan worden. We wandelen nog een stukje in de buurt van het hotel. Een vrij brede straat met grote oude huizen die vrijwel allemaal heel erg hard aan een schoonmaakbeurt en een flinke lik verf toe zijn. Sommige zijn al opgeknapt en zien er dan fantastisch uit. Stel dat de hele straat zo zou zijn dan is het een feest. Gebouwen met mooie ornamenten op de gevel, beelden die balkons dragen, uitbundig versierde kozijnen, topgevels die alleen maar ter verfraaiing zijn aangebracht. Hier zijn niet al te veel winkels en diegene die er zijn, hebben niet veel bijzonders in de verkoop. Op de terugweg stappen we een bakkerij/koffieshop (het is er ook stampvol) in waar allerlei donuts, croissants, div. andere lekkere koffie broodjes en gebak te koop zijn! Echt voor een spotprijs. Ze zien er heerlijk uit en kosten de vreemde prijs van bijvoorbeeld € 0,83 of € 0,76. Echt waar en dan heb je een echt groot gebakje. Twee gebakjes en twee cappuccino voor € 2,16 als ik het goed onthouden heb. We willen nog iets (gebakje of koek-achtig-iets met appel eten, maar dat is er niet). Van alles, maar niets met appel.

Terug in het hotel pakken we onze bagage op. We gaan buiten wachten op het transferbusje. We hadden een mailtje naar onze reisagent gestuurd met het verzoek even voor ons uit te zoeken en te regelen hoe de transfer terug naar het vliegveld geregeld was. Helaas geen reactie! Gelukkig was Maaike zo slim om, toen we de 1e dag aankwamen bij het hotel, bij de chauffeur te informeren hoe we terug konden komen. Hij gaf ons een kaartje met een telefoonnummer. Ik probeer het nummer en tot mijn stomme verbazing wordt er rap opgenomen. De dame aan de andere kant van de lijn spreekt goed Engels. Ik leg snel uit wat we willen: Opgehaald worden in het hotel en dan naar het vliegveld. Ze had een mogelijkheid om 14.15 uur. Leek mij een goed plan. Dus doen! Later bleek dat ik mij totaal vergist had in de vertrektijd van de vlucht en zodoende zijn we veeeeeel te vroeg op de luchthaven. Dat komt ook nog doordat de chauffeur maar 2 minuten! later komt dan is afgesproken. En hij hoeft geen andere mensen op te halen. Het was geen spitsuur. Er was geen file. En het vliegveld blijkt dichterbij dan we dachten. De heenreis naar het hotel duurde vele malen langer. Tja, daar zitten we dan dus veel te vroeg op het vliegveld. Er is nog geen balie open. De koffer kunnen we nog niet afgeven. Beetje zonde, want er is werkelijk niets te doen voordat je je koffer hebt afgegeven en door de security bent.

04-24Wanneer de incheckbalie opengaat, zijn we zo klaar en volgt de security. Gelukkig geen overdreven gedoe wat betreft de cameratas, maar dit keer moet Maaike wel haar schoenen uit doen. De Tax Free volgt en tot onze verbazing is het hier nu eens goedkoper dan in Nederland. We schaffen ons zelf dus nog maar eens iets aan wat aangenaam ruikt en iets wat lekker smaakt. We worden met bussen naar het vliegtuig gebracht. We hebben het geluk voor in de bus staan met als gevolg dat bij het vliegtuig er als eerste uit zijn en 1 een keer zo het vliegtuig inlopen, drie vrije plaatsen voorin vinden en die gelijk bezetten. Bingo!

We redden het om de middelste plek van de 3 stoelen vrij te houden.

Op Eindhoven zijn we er snel uit. Twintig minuten voor op schema. Dat komt vast omdat wij zo idioot vroeg in Riga op het vliegveld waren . De koffer is er ook snel en de auto zou dus aan de overkant moeten staan tegenover de ingang van de vertrek- en aankomsthal. Althans, zo hadden we dat afgesproken en dat zou zo mooi zijn geweest…. We worden echter gelijk in een busje geladen. Vervolgens rijden we zeker 15 km naar een parkeerterrein wat we nooit snel hadden kunnen vinden tijdens de heenreis. Volgende keer moeten we dat parkeren bij vertrek uit Eindhoven toch iets anders regelen. Ruim 3 uur na landing zijn we weer thuis nadat we onderweg nog wel even een broodje gekocht hebben. Morgenochtend weer aan het werk en Maaike morgennacht weer.

Riga, toch wel leuk om het eens gezien te hebben. Er is goedkoop drank en eten.